عباس شکیبا

حداقل تو 05/05/05 پیام بده حالمو بپرس.

چند وقت پیش، سهواً همه‌چیزِ گوشیم پاک شد.

یه سری ویس، متن و فایل‌های دیگه داشتم که مدت‌ها پیش ذخیره کرده بودم تا بعداً گوششون کنم یا به متن تبدیلشون کنم. اما هیچ‌وقت نرفتم سراغشون و با پاک شدن گوشی، همه‌شون از بین رفتن.

اولش ناراحت شدم، ولی بعد با خودم فکر کردم: اگر بیشتر از یک سال گذشته و حتی یک‌بار هم سراغشون نرفتم، پس واقعاً چقدر برام مهم بودن؟ اگر توی این همه مدت کاری که قرار بود باهاشون انجام بدم رو انجام ندادم، شاید یعنی بودن و نبودنشون اون‌قدرها هم فرقی نداشته.

فکر می‌کنم این فقط درباره فایل‌های گوشی نیست.

توی وسایلمون، توی ذهنمون و حتی توی زندگیمون، چیزهای زیادی هست که سال‌ها نگهشون داشتیم، اما هیچ‌وقت بهشون برنمی‌گردیم. انگار فقط داریم بارشون رو با خودمون حمل می‌کنیم؛ بدون اینکه حتی بدونیم چرا هنوز نگهشون داشتیم.

بعضی وقت‌ها این بار می‌تونه چند تا فایل قدیمی باشه، بعضی وقت‌ها یه وسیله، یه خاطره، یه زخم یا حتی یه حس کهنه.

کاش می‌شد این‌ها رو هم، درست مثل فایل‌های گوشی، گاهی سهواً یا حتی عمداً پاک کرد.

حرف برای گفتن و نوشتن، زیاده، وقت نمی کنم. لابلای شلوغی و هیاهوی این روزها، گم شدم.

پیام امروز

در من پسری جلوی دبیرستان دخترانه خورده زمین. 💔

خوندن این چیزا توی گوشی یا سیستم یه نفر می تونه اطلاعات جالبی در مورد شخصیت اون فرد بده.

یکم بیشتر مواظب این اطلاعات باشید.

خیلی منتظر حرکت بیت کوین بودم. الان حرکتش رو شروع کرد. اما وارد نشدم.

باز کردن پوزیشن معمولا زمانی سخت میشه که آستانه تحمل ضرر با ریسک هر معامله همخوانی ندارد.

به همین دلیل فعلا ریسکم را به 1% کاهش میدم.