اگه از سال ۸۸ که وبلاگ نویسی رو شروع کردم، ادامه اش می دادم، الان کجاها که نبودم!

یعنی الان ۱۵ سال می شد که می نوشتم ..

گاهی این فکر میاد سراغم و قبل از اینکه غصه بیاد سراغم به خودم میگم: حالا که گذشته و من کاری نکردم.

غصه خوردن هم باعث نمیشه گذشته تغییر کنه. به جاش آینده ات رو بساز.

اینجا بودنم هم به خاطر همینه که آینده رو بسازم.

در ثانی من هر وقت که نوشتم، خودم لذت بردم. همین قدر که با این فضا آشنا هستم و توش بودم، خدا رو شکر می کنم.

پ.ن: یک نفر پرسیده بود: اگه ادامه می‌دادی کجاها بودی؟ و خواسته بود مطلبی هم در این زمینه بنویسم.

هیچوقت جدی فکر نکردم، اما حتما در آینده ای نزدیک در موردش می‌نویسم.