فرمون دست کیه؟

در مورد شبکه های اجتماعی موافق این هستم که باید جایی بود که مخاطب هست.

مشکل من با شبکه‌های اجتماعی، الگوریتم هایی هستن که همزمان سلیقه و ذائقه‌‌ی مخاطب رو تغییر میدن.
و هم تولید کننده محتوا رو به سمتی سوق میدن که برای جذب مخاطب بیشتر دست به هر کاری برنه.

خیلی وقتا آدم یادش می‌ره اصلا چرا وارد شبکه‌ها شده.
اگه بخوام خلاصه بگم: توی شبکه های اجتماعی فرمون دست خودم نیست! دست یکی دیگه است که نامرئی است و من بهش میگم الگوریتم ها!