خوش خط بودن هم مثل نوشتن روی کاغذ، در حال فراموشی است. اغلب دانش آموزان و کودکان با مشکلاتی در نوشتن و خوانایی دست و پنجه نرم می کنند.
نمی خوام بگم مقصر بدخطی بچهها شهر نشینی، تحرک کم و یا حتی تکنولوژی و … هستن. اما قطعا خودمون در این زمینه بی تقصیر نیستیم.
دلیل بد خطی کودکان، ضعیف بودن ماهیچه های دست و انگشتان است. هر چقدر قویتر باشند، کنترل هنگام نوشتن بیشتر میشه و باعث خوش خط تر شدن میشه.
برای همین تمرین هایی مثل درست کردن کاردستی، برش زدن کاغذ با قیچی نَبُر ( قیچی مخصوص کودکان )، مچاله کردن کاغذ و هر کار دیگه ای که دستها و انگشتان رو درگیر کنه، به بچه ها کمک می کنه.
به عنوان معلم، انجام بازی هایی از این دست با دانش آموزان و حتی درست کردن کاردستی می تونه کمک کننده باشه.
اگر پدر و مادر دانش آموز هستید، خواهش می کنم اجازه بدید فرزندتان خودش تکالیف و کاردستی و … رو انجام بده.
یه کاردستی ناقص که کودک خودش درست کرده، خیلی بهتر از یه کاردستی بی عیب و نقصی که شما درست کردید است.
به عنوان پدر و مادر یادتون باشه، بچه ها نیاز به بازی دارند، تکالیف مدرسه، کاردستی و … همش بچه بازیه! با مسائل بزرگترها قاطی اش نکنید و جدی نگیرید.
اون تکالیف و بازی ها برای رشد بچه لازمه، پس:
۱. اجازه بدید خودش انجام بده
۲. اصلا سخت نگیرید، بذارید از انجامش لذت ببره.
با همین تمرین ها و بازی های ساده می تونید به فرزندان تون کمک کنید. حتی می تونید از ۳-۴ سالگی بازی هایی که گفتم رو با فرزندتون تمرین کنید تا وقتی میره مدرسه آماده باشه.
