از کودکی با نوشتن بزرگ شدم. نوشته هایی که شاید معمولی بودند، اما شخصیت من را شکل دادن.
نوشتن را از زنگهای انشا شروع کردم.
برای من پیاده روی حس خوب، انرژی و سرحالی و کلی ایده میاره. پیاده روی آرومم میکنه. دردهایم رو تسکین میده.
دستهها
آدم ناشناس یعنی چی؟
یعنی کسی نمیشناسش، فقط خدا می شناسه.
دستهها
بازم بهار؛ بازم یأس و شکست
نمیدانم اهل برنامه ریزی برای سال جدید هستید یا نه؟ اما من هر سال همین حوالی یادداشت اهداف سالی که گذشت را بررسی میکنم.
هر بار ناامید تر برمیگردم
اخیرا خیلی از شرکت های بزرگ که تعدیل نیرو کرده بودند تا هوش مصنوعی را جایگزین کنند، دوباره دارند کارمندهاشون رو بر میگردونند.
سرویس وبلاگ نویسی بیان، در بیانیه اخیر از بسته شدن این سرویس خبر داده است.
شارزده کوچولو پرسید:غمگین تر از اینکه بری تا دلشون برات تنگ بشه چیه؟
روباه گفت:برگردی ببینی نمیشناسنت️
هیچ وقت از تلگرام و اینستاگرام خوشم نیومد.
اومدن که آدما راحت تر با هم ارتباط برقرار کنند و بهم نزدیک تر بشن
اما بیشتر باعث شدن از هم دورتر و تنهاتر بشیم.
وقتی مزه ی نوشتن، خواندن و خوانده شدن در وبلاگ رو تجربه کنی، دیگه به این راحتی نمیشه رهایش کرد.