عباس شکیبا

چیز زیادی نمی خوام! شاید برای همینه که خلوتی اینجا رو به شلوغی جاهای دیگه ترجیح میدم.

آروم آروم و کم کم داستان زنبور، گربه، عروسک زنبور و ح رو مینویسنم

یه حس خاص و عجیبی بهش دارم.
خیلی از معنی اش خوشم میاد.
حتی الان که دارم بهش فکر می‌کنم حالم خوب میشه 🙃

خواندن/ورودی باعث نوشتن/خروجی می‌شود

در مورد شبکه های اجتماعی موافق این هستم که باید جایی بود که مخاطب هست.

مشکل من با شبکه‌های اجتماعی، الگوریتم هایی هستن که همزمان سلیقه و ذائقه‌‌ی مخاطب رو تغییر میدن.
و هم تولید کننده محتوا رو به سمتی سوق میدن که برای جذب مخاطب بیشتر دست به هر کاری برنه.

در ادامه تمرین روزی 3 خط بنویس، تصمیم گرفتم در مورد دو واژه ی بُت و تغییر بنویسم.

اصلا شماره ای برای تماس نیست. اما اگر باشد هم چطور باید این همه حرف را گفت؟

یاهو مسنجر یه دکمه داشت به اسم buzz (اگر اسمش رو اشتباه نکرده باشم) که وقتی طرف مقابل دیر جواب میداد، روش می زدی.
برای طرف مقابل یه صدایی پخش می شد و همزمان کل صفحه شروع می کرد به لرزیدن و ویبره رفتن.
همین دکمه باگ یاهو مسنجر هم بود، برای اذیت کردن طرف مقابل می تونستی این دکمه رو تند تند پشت سر هم بزنی
چون دائما صفحه می لرزید، نمی تونست قطعش کنه 🤣

هر وقت شروع به گشت و گذار و خواندن وبلاگ دیگران می کنم، یا حتی وقتی می خواهم خودم بنویسم، غم بزرگی ته دلم احساس می کنم.